Groenten in de spotlight: Palmkool

Palmkool

Palmkool is een koolsoort, afkomstig uit het Middellandse zee gebied en zeer geliefd in Italië, Toscane. Hij wordt ook wel zwarte kool genoemd,Cavolo Nero, omdat hij na bereiden heel donker kleurt en is een geliefd ingrediënt voor minestrone soep. De plant kan wel 1 meter hoog worden en heeft lange smalle bladeren (vandaar de naam palmkool).

Zowel gekookt als in de roerbak zeer smakelijk! Ook ter vervanging in spinazie recepten te gebruiken. Strip wel eerst de rib (nerf) van de bladeren deze heeft een langere bereidingstijd. TIP: snij de nerf in 2 cm lange stukjes, fruit een ui en een teen knoflook en voeg de palmkoolnerfjes toe. Stoof ze met een deksel op de pan voor een minuut of 10. daarna kun je de gestoofde nerven verder verwerken met palmkoolbladeren. 

palmkool

Groenten in de spotlight: Kliswortel

Kliswortel

kliswortel 2

Kliswortel hoort bij de klit-gewassen. Het is van oorsprong een oud Europees gewas, maar wordt nu voornamelijk in Japan gegeten. In veel Europese landen groeit de plant nog steeds in het wild. De bloemhoofden plakken als klittenband aan elkaar, vandaar ook de naam Grote Klit.

In Nederland wordt het weinig gebruikt, maar dat is niet altijd zo geweest. Gedurende jaren 1700 werd de kliswortel de nieuwe asperge genoemd. De kliswortel is familie van de artisjok, waar het ook naar smaakt.

Er zijn niet zoveel recepten met kliswortel te vinden. Je kan dezelfde recepten die voor de schorseneer bedoeld zijn gebruiken. De kliswortel bevat redelijk veel koolhydraten, houdt daar rekening mee.

Je bereidt de kliswortel door hem te schillen net als een wortel. Meestal wordt het geadviseerd om de kliswortel ca 10 min in water te leggen zodat de bitter smaak eruit gaat. Je laat de kliswortel zacht (circa 20 min) koken, maar ook je kan hem ook beetgaar eten De kliswortel verkleurt makkelijk, gebruik daarom een beetje azijn of citroen sap tegen de verkleuring.

Kliswortel helpt bij artritis, eczeem en reuma en is bloedzuiverend, bacterie onderdrukkend en is goed voor de huid. De kliswortel zou ook de lever en nieren ondersteunen.

Voedingswaarde per 100 gram: 65 kcal, 1,8 g eiwit, 15,4 g koolhydraten, 0,1 g vet, 3 mg vitamine C, 46 mg calcium, 320 mg kalium, 1 mcg vitamine A.

kliswortel

 

Groenten in de spotlight: Maiskolven

mais

Allereerst kun je de maiskolf in zijn geheel eten. Dit is niet allen lekker bij een mexicaans etentje, maar kan bijna iedere maaltijd wel vergezellen. Het is ook lekker als tussendoortje ’s middags.

Verwijder de bladeren en de draden van de maiskolf. Dit doe je door de buitenste bladeren naar beneden te trekken en vervolgens het stronkje van de onderkant van de maiskolf af te breken. Haal voorzichtig de maisharen eraf en bewaar die voor later, daar kun je nog thee van zetten.

Je kunt ervoor kiezen om de maiskorrels van de kolf af te schrapen of de hele kolf te koken. Breng een grote pan water (minimaal 2 liter) aan de kook en doe er dan een snufje zout in. Sommige mensen koken de mais met een schepje suiker of een scheutje room. Zelf vind ik het niet nodig bij deze heerlijke maiskolven, maar je kunt het proberen natuurlijk.

Doe de mais in de pan en laat het geheel gemiddeld 10 a 15 minuten koken. Prik rond de kooktijd met een vork in de maiskorrel. Als je er in kunt prikken dan zijn ze gaar.

Serveer met wat roomboter en een beetje zout of met wat umeboshipasta (dit is ook zoutig, te koop bij de Japanse afdeling van de natuurvoedingswinkel)

Groenten in de spotlight: Raapstelen

Als er iets een echte voorjaargroente is, dan zijn het wel raapsteeltjes. Deze snel groeiende, heldergroene groente wordt in de volksmond ook wel ‘keeltjes’ genoemd. Raapsteeltjes zijn langwerpige blaadjes op een knapperige steel. Het is eigenlijk het jonge loof van meiknolletjes, dat met wortel en al geoogst wordt. Raapstelen zijn meestal te koop in bosjes. De smaak is licht pittig, een beetje kruidig en groen. Rijk aan ijzer en vitamine C, wat we na deze lange winter allemaal wel kunnen gebruiken. Er is een speciale website over raapstelen : www.raapstelen.nl

Ik bewaar ze altijd in een vochtige theedoek in de groentela van de koelkast, maar heb ook gelezen dat je ze in een glas water kunt zetten, met een plastic zak erover of in een open plastic zak in de koelkast kunt leggen. Meteen opeten, blijft toch het lekkerst. Mochten ze toch wat slap geworden zijn, dan kan je ze een paar uur in een bak met koud water leggen om bij te laten trekken.

raapstelen-256x256

Groente in de spotlight: Rode kool

Wat een mooie groente, zoals hij op het land staat met die grote bladeren beschermend om de kool heen. Maar ook in de siertuin misstaat hij niet. En wanneer hij in de keuken belandt en je hem doorsnijdt, krijg je een schitterende nerfstructuur te zien in paars en wit.

Rode kool is een van de oudste koolsoorten. De teelt vindt vanouds plaats in Noord-Holland, omdat daar minder aantasting door de ziekte knolvoet optreedt. Dit is ook terug te vinden in oude rasnamen, zoals Langedijker Allervroegste, Langedijker Herfst en Langedijker Bewaar.

Het is in principe een tweejarig gewas, waarbij in het eerste jaar de kool gevormd wordt en in het tweede jaar de plant gaat bloeien. Bij een koud voorjaar kan de plant bij de allervroegste teelt echter al gaan doorschieten en bloeien. Volgens de biologische zaaitabel gedijt de plant het best tussen salie en andere kruidige burenhulpplanten.

De oogst van de vroege teelt is half juni, daarna komt de herfstteelt met oogst vanaf september en de bewaarteelt met oogst vanaf eind oktober. In speciale koolbewaarplaatsen kan de kool dan de hele winter bewaard blijven en dat is waar we nu van genieten.

Tussen de rassen komen verschillen in kleur voor. Het oude Nederlandse ras Negerkop heeft de donkerste kleur. Deze rasnaam mag echter niet meer gebruikt worden, omdat deze discriminerend zou zijn. Op verzoek van Engeland, de Engelse rasnaam was Niggerhead, is daarom indertijd door de Europese Commissie besloten de naam te veranderen in Roodkop.

De snelstgroeiende rassen, de zogenaamde grage, hebben zachter blad, maar zijn slecht te bewaren. De bewaarrassen, de zogenaamde trage, hebben hard blad en zijn goed te bewaren.

Rodekool heeft een hoog vitamine C-gehalte en bevat thiocyanaat dat een antibiotische werking heeft. Behalve omdat het erg lekker is, nog twee redenen dus om in de winter regelmatig rode kool op het menu te zetten!

Geschreven door Evelien van Wijk.